Even een momentje voor mezelf en lekker uitwaaien aan het strand in Callantsoog. Prachtige luchten en ik was niet alleen. De parkeerplaats stond vol met auto's en in het dorp en op het strand waren veel mensen. Ook genoeg meeuwen aanwezig, ik vind dat altijd van die leuke beesten, dus ja hoor, ook zij even op de foto.

Dit is het uitzicht, uit het raam, van het ziekenhuis in Den Helder. Piet heeft deze foto's tijdens zijn ziekenhuisopname gemaakt.

Vorige week kwamen we erg onverwacht in het ziekenhuis, het ging niet goed met [mijn man] Piet, op de spoedafdeling binnen. Alle toeters en bellen werden er gebruikt, fantastisch geholpen en helaas later op de dag naar de afdeling, vier hoog in bed. Nog meer onderzoeken en woensdag moesten we samen bij de longarts komen. De afgelopen dagen waren er vorderingen gemaakt, artsen die tevreden waren, dus in alle vertrouwen dat hij het einde van de week mee naar huis mocht en richtlijnen, etc. mee zou krijgen, gingen we het gesprek in. Helaas, wat een grote schrik!!
Piet is een experimentele behandeling gestart en die kan eventueel het proces vertragen en/of stoppen, ook voelt hij zich er nu een stuk minder ziek door. Piet is thuis, ligt heel veel in een heerlijk bed, dat gezellig in de kamer staat. Samen gaan we hier in huis er nog heel veel mooie tijden beleven.

Nu gewoon even genieten van die drie prachtige foto's door het raam, want als je daar in het ziekenhuis ligt, heb je toch een prachtig uitzicht op de vuurtoren!

Een dennenappel en daar groeit een paddenstoel in. Wat is dat toch leuk!

Tussen de regenbuien door, toch nog even een kwartiertje in de tuin rond kunnen snuffelen. Er hangen mooie grote spinnenwebben. Toch wel moeilijk om die te fotograferen, want er is meer wind dan ik dacht en de webben zwieren mooi in het zuchtje wind...
Donna, onze kat, houdt er niet van als er lang naar haar wordt gekeken en zeker niet met een camera! Nog net één foto kunnen maken en ze was alweer weg. Zij doet het erg goed nadat haar broertje Silver, een paar weken terug is overleden. Ze loopt niet meer elke dag haar broertje te roepen, eet goed en verder is ze net zo chagrijnig als ze altijd is geweest. Ze krijgt nu meer aandacht en ik mag haar vaker even kriebelen, dan moet ik wel goed uitkijken, want haar nagels zijn vlijmscherp.